Rolstoelhandbalcompetitie dag 5 deel 2

Rolstoelhandbalcompetitie dag 5 deel 2

Rolstoelhandbalcompetitie dag 5 deel 2

Spaken sparkelden. Ventielen floten. Wedstrijd 2 was aangevangen. CSV contra HCB en tegen het nagenoeg ontmande Boxtel trokken de Castricummers meteen alles uit de box. Met Jarno als enige mannelijke exponent bij de Brabanders, begon CSV niet erg vrouwvriendelijk door de dappere doelvrouwe meteen al vier keer op rij te verschalken. Zonder Mighty Martin en diens zoevende zoon; zonder Hurricane Henri en bovendien ook nog ontdaan van het koppel klunende Knüwers, was HCB niet alleen nagenoeg ontmand, maar zeker ook onthand. Weliswaar had CSV ook een van hun troefazen, Martijn, in het Dok gelaten, doch het was al rap duidelijk dat de overmacht voor HCB te groot was. Desondanks kreeg het publiek, dat in groten getale de weg naar De Heul gevonden had een heerlijke wedstrijd voorgeschoteld waarbij zowel de Reus als Klein Duimpje zich van de beste kant liet zien. Zowel in sportief als in attractief opzicht.

Reeds in het begin liet Jarno zien dat hij in dit team de broek aan had en hij deed dat zo enthousiast dat hij op een gegeven moment secondenlang op één wiel door de Castricummer defensie denderde. Waarna hij nog lange tijd op datzelfde wiel balanceerde als een koorddanser, om dan weer katachtig met beide wielen op de grond te belanden. En niet veel later greep hij zijn kans, toen de zoals immer overmoedige Joyce zich voor de gezelligheid tussen de vrouwen aan de overkant gemengd had. Terwijl zij daar nog knus aan de thee zat, kreeg Jarno de bal in handen en met een machtige boog wierp hij die richting haar verlaten doel. Nu is Joyce normaliter een raspaardje, dat meestentijds weer rap genoeg terug is. Maar nu had zij buiten de moerasachtige bodem van Hal 2 gerekend. Zij was duidelijk niet meer gewend aan de Westlandse klei en hoewel zwoegend en ploegend gelijk een Friese volbloed, moest zij met lede ogen toezien dat haar ledige doel van enige ballast voorzien werd. Het was net aan, maar haar net werd door Jarno netjes gevuld.

 

Dit was bij lange na niet het enige hoogstandje waar het smullende publiek op getrakteerd werd. Kort daarop ontving Jarin van CSV de bal op de cirkel. Weliswaar zat hij met zijn rug naar de keepster, maar Jarin draaide daar zijn hand niet voor om. Met een soepele polsbeweging lanceerde hij de bal achterwaarts, waardoor hij die zelf niet het doel in zag gaan. Echter een luid gejuich en applaus vertelde hem dat zijn achterbakse bal de koene keepster totaal verrast had. En nauwelijks was het vervoerde publiek hiervan bekomen, of het zag Jarno nogmaals zijn kunststuk herhalen. Wederom was Joyce even wezen buurten bij het vrouwenfront aan de overkant en weer zag zij toen de bal door de rijzige Jarno onderschept. Ten tweede male ploeterde zij haar Galgepad terug ( inside joke) maar ook nu verloor zij het van de aantrekkingskracht van die vermaledijde vloer. Het werd 5-2 en het bleek dat HCB toch nog heel wat mans was en zeker haar mannetje stond.

Toch liep het relaxt ballende CSV gestaag uit. Bram verzilverde weer een fraaie linkse en tot groot plezier van de bomvolle banken langs de kant herhaalde Jarin zijn grote truc vanaf de cirkel. Wederom legde hij met een achterwaartse bowlingbeweging de bal subtiel achter de keepster van HCB die, hoe goed zij haar domein ook verdedigde, tegen dergelijke laag bij de grondse acties geen verweer had.

Hardleers als zij is kwam toen Joyce toch ook weer mee naar voren  en om er zeker van te zijn dat haar teamgenoten de bal niet zouden verspelen, gooide zij hem er gewoon zelf eigenhandig twee keer achter elkaar in. Het was duidelijk dat zij vandaag weer meerdere doelen voor ogen had. Maar dat had ook de onvermoeibare Jarno. Ook hij liet zien dat hij zijn Oranjesweater niet zomaar op supermarktzegeltjes gekregen had. Met een weergaloze slalom krulde hij de CSV-defensie op om nu oog in oog met Joyce, zijn hattrick te vervolmaken. Ondanks het grote verschil waardoor HCB overmand werd was het een heerlijke match waarbij door zowel spelers als publiek ontzettend genoten werd. Zo blijft rolstoelhandbal of je nu wint of verliest, een sport waarbij je altijd goed zit.

 

Dan, op papier, een knaller van jewelste. SEW versus Quintus 1. Beide ploegen op volle sterkte, dus dat beloofde wat. En voor Quintus was het begin ook veelbelovend. Jaco had zich zeer goed opgesteld in zijn doel, waardoor Martijn van SEW extra scherp schoot, maar wel recht op de paal. Jaco wilde de terugkaatsende bal halen maar Martijn is een peu sneller en mikte de bal vanuit de hoek op  het nu lege doel. De bal plofte echter in het zijnet en meteen daarop was het locomotief Yves die de boel met een wervelende treffer op stoom bracht. Het werd 2-0 door Roy en ook nog 3-0 door nogmaals Yves. Jaco keepte als een jekko en er leek geen vuiltje aan de Heulse lucht. Nog geen smetje op de ivoorwitte shirts van Quintus 1. Ook al keken zij dan even door een roze bril, want zo’n voorsprong tegen SEW was natuurlijk een droomstart. Toen maakte Martijn toch de 3-1 en was het weer dankzij de nu eveneens op stoom komende Robert 3-3. En plotsklaps leek topschutter Yves helemaal lam geslagen. Hij werd aan alle kanten afgeblokt en ondanks twee van agressie en brute power exploderende schoten van Roy werd het 8-5 voor SEW. Plotseling was  de rolverdeling geheel andersom. Mede door twee slinkse ballen van Maartje. Want hoewel het pas begin maart was, roerde Maartje al danig haar staartje en leek Quintus in ene de pijp aan Maarten te geven. Weliswaar wist Yves nog twee maal de ban te breken, maar toen was de locomotief definitief leeg. Bij 15-7 achter knalde Roy nog zijn handelsmerk er twee maal knijterhard in. En bij 17-9 was het ook nog de nimmer versagende Vera die de keeper een veer deed laten. Maar nadat Robert er weer vijf op een rij in gekegeld had en daarmee zijn robbertje met Yves definitief had uitgevochten, was het duidelijk dat SEW vandaag de meeste schotkracht had. Met een schitterend laatste schot voor de boeg bepaalde John met zijn eindschot de stand op een eclatante 19-10. Quintus 1 had er alles aan gedaan, maar vandaag kwam er gewoon geen schot in de zaak. En zoiets schiet natuurlijk niet op. Misschien volgende keer eerst van te voren even een schietgebedje doen.

leave a comment

Create Account



Log In Your Account



%d bloggers liken dit: